... مرحله گروهی این رقابت ها صعود کند و از گردونه رقابت ها، حذف شد.

این رشته، ایران با شکست دادن جاپان برای چهارمین بار، قهرمان شد.

در بخش سنوکر، صالح محمد محمدی توانست یک مدال برنز برای افغانستان به ارمغان آورد.

در رشته موی تای، بصیر هزاره و بانو نرگس خالقی پس از شکست در مرحله نیمه نهایی در دیدار رده بندی برابر حریفان به برتری رسیدند و مدال برنز را به گردن آویختند.

هفدهمین دوره رقابت های داخل سالون قهرمانی آسیا در حالی به پایان رسید که چین با کسب بیشترین مدال به قهرمانی این دوره از مسابقات رسید.

قرار است دوره بعدی مسابقات داخل سالون قهرمانی آسیا در سال 2017 و به میزبانی شهر عشق آباد ترکمنستان برگزار شود.

اما سوال این است که چرا نباید برنامه های درازمدت داشته باشیم، سه رشته ورزشی که به نماینده گی از کشور در مسابقات حضور داشتند، رشته های بی ریشه نبوده و تازه تاسیس هم نیستند.

چرا نباید یک برنامه جدی برای ورزش کشور طرح ریزی نشود تا بتوان از مسابقات بیرون مرزی، دستاورد بهتر کسب کرد؟

گفتنی است که دو مدال برنز کشورمان از این مسابقات در رشته موی تای در حالی به دست آمده است که در رشته های انفرادی، دیدار رده بندی مطرح نبوده و با حضور در مرحله نیمه نهایی، کسب مدال برنز برای ورزشکار مسجل است.

با این حساب، نباید دستاورد کشور را خوب و قابل توجه ارزیابی کرد و صدای افتخار آن را به تمام دنیا جار (فریاد( بزنیم؛ چون دستاوردی بوده کمتر از دیگر دوره ها.

مسوولان ورزش کشور نیاز به یک برنامه جدی برای رشد و حضور پرقدرت ورزش در مسابقات بین المللی دارند تا بعد از آن، بتوان دستاورد ورزش را به تمام دنیا خبر داد و به آن افتخار کرد.

باید دید که مسوولان کمیته ملی المپیک چه برنامه ای برای آینده ورزش در نظر خواهند گرفت؟؟؟؟

سوالی که تا حال به آن جواب قانع کننده داده نشده است.....